Crecemento bacteriano: xeración e fases con exercicios
Calcula o tempo de xeración e o reconto bacteriano con datos orixinais. Distingue duplicación, taxa e fases para evitar extrapolacións falsas.
Comprende
O mapa desta guía
Non tes que comezar polo principio. Entra pola dúbida que teñas.
A túa mesa de estudo
Practica
Un momento para comprobalo
Práctica iniciada. Responde ao teu ritmo.
Pensa a túa resposta antes de abrir a explicación.
Triplicar unha poboación equivale a tres duplicacións?
Ver a explicación
Non. Tres duplicacións multiplican por oito; triplicar corresponde a ln 3 dividido entre ln 2 duplicacións no modelo.
Unha fase estacionaria significa que todas as células están inactivas?
Ver a explicación
Non. Un reconto viable estable pode resultar dun equilibrio aproximado entre formación e perda de células, con actividade metabólica.
Podo extrapolar o mesmo tempo de xeración a todo o cultivo?
Ver a explicación
Non sen xustificación. O modelo exponencial só debe usarse no intervalo e nas condicións que o sustentan.
Xa repasaches estas preguntas
Volve ás que queiras afianzar ou continúa coa guía.
Autoavaliación. Ti decides que queres repasar; non é unha nota.
Unha poboación que se duplica non engade sempre o mesmo número de células. Se parte de mil, a primeira duplicación engade mil e a seguinte, dúas mil. Esa diferenza entre aumento relativo e aumento absoluto é a base do crecemento exponencial.
Nesta práctica calcularemos tempos de xeración e interpretaremos unha curva de cultivo. Os números son didácticos e non representan unha especie concreta nin un protocolo experimental. O modelo só se aplicará aos intervalos nos que os supostos estean definidos.
Que representa o tempo de xeración
No modelo ideal de fisión binaria, unha célula dá lugar a dúas descendentes. Se a poboación se duplica cada g unidades de tempo e non hai mortalidade nin outras perdas, tras t unidades:
N(t) = N₀·2^(t/g).
N₀ é o número inicial e t/g, o número de duplicacións do modelo. Para datos agregados tamén pode ser un valor non enteiro. A fórmula describe a tendencia da poboación nas condicións supostas, non obriga a que todas as células dun cultivo real se dividan sincronizadas.
O tempo de duplicación depende das condicións. Non asignaremos a todas as bacterias un tempo fixo. Tamén distinguiremos número total e concentración: unha medida de células por mililitro só representa o mesmo cambio no número total se o volume é constante.
Exercicio 1: predicir o reconto nun tramo exponencial
Un modelo de poboación comeza con N₀ = 2500 células. Durante os seguintes 90 minutos o tempo de duplicación é g = 18 minutos, sen mortalidade nin cambios de condicións. Calcula N e cantas células se engadiron.
Primeiro paso: duplicacións. t/g = 90/18 = 5. Non son noventa duplicacións nin dezaoito.
Segundo paso: poboación final. N = 2500·2⁵ = 2500·32 = 80 000 células.
Terceiro paso: aumento absoluto. Engadíronse 80 000 − 2500 = 77 500 células. A poboación final e as células novas non son a mesma cantidade.
Cuarto paso: comprobación por etapas. Os recontos aos 18, 36, 54, 72 e 90 minutos son 5000, 10 000, 20 000, 40 000 e 80 000. Cada cociente entre termos sucesivos vale dous, pero as diferenzas son distintas.
Se alguén usa 2500·5 = 12 500 está tratando o número de duplicacións como un factor lineal. Se suma 2500 cinco veces, tampouco reproduce a duplicación da poboación xa existente.
Como variante, pregunta canto tarda en superar 40 000 células. A igualdade N = 40 000 ocorre aos 72 minutos. Dentro da expresión continua do modelo, supera ese valor para t > 72. Se só rexistramos o reconto en intervalos de 18 minutos, a primeira lectura superior sería a dos 90 minutos. A forma de observar importa para interpretar «primeira vez».
Exercicio 2: calcular g a partir de dúas medidas
Nun tramo que se supón exponencial, de volume constante, un reconto pasa de 12 000 a 96 000 células en 75 minutos. Estima o tempo de duplicación.
Primeiro paso: razón. N₂/N₁ = 96 000/12 000 = 8.
Segundo paso: número de duplicacións. Como 8 = 2³, ocorreron tres duplicacións no modelo.
Terceiro paso: tempo. g = 75/3 = 25 minutos.
Cuarto paso: expresión xeral. Se a razón non é unha potencia enteira de dous, usamos n = ln(N₂/N₁)/ln 2 e g = Δt/n. A división por ln 2 converte o logaritmo da razón nun número de duplicacións.
Agora outra serie aumenta por un factor tres en 40 minutos. O número de duplicacións é ln 3/ln 2 ≈ 1,58496, e g ≈ 25,237 minutos. Non son «tres xeracións» só porque o reconto se triplicase: tres duplicacións darían un factor oito.
A taxa exponencial continua correspondente é μ = ln 2/g. Para g = 25 minutos, μ ≈ 0,027726 min⁻¹. Non confundas g con μ: teñen unidades diferentes, tempo fronte ao inverso do tempo. A fórmula N = N₀ exp(μt) representa o mesmo modelo se mantemos esa relación.
Dúas medidas permiten estimar un valor dentro do suposto exponencial, pero non demostran que todo o período nin a evolución futura sexan exponenciais. Máis puntos axudan a comprobar a estabilidade da razón e os cambios de fase.
Exercicio 3: ler unha curva sen extrapolar indefinidamente
Unha serie ficticia de células viables por mililitro, nun cultivo de volume constante, ofrece:
| Tempo en horas | Reconto viable por mL |
|---|---|
| 0 | 2000 |
| 1 | 2000 |
| 2 | 4000 |
| 3 | 8000 |
| 4 | 16 000 |
| 5 | 16 000 |
| 6 | 16 000 |
| 7 | 8000 |
Identifica un tramo compatible con duplicación constante e avalía a predición N(7) = 128 000 baseada en prolongalo.
Primeiro paso: tramo compatible. Entre as horas 1 e 4, o reconto duplica cada hora. O tempo de duplicación observado nese tramo é dunha hora.
Segundo paso: tramo inicial. De cero a unha hora o reconto mantense. É compatible cunha fase de adaptación, pero o dato non demostra ausencia de actividade metabólica. Non se mide directamente a síntese de proteínas nin o tamaño celular.
Terceiro paso: meseta. Entre as horas 4 e 6 o reconto viable non aumenta. Nun modelo típico de cultivo pechado, unha fase estacionaria pode combinar divisións e mortes que se compensan aproximadamente. «Estacionaria» non significa que cada célula deixe toda actividade.
Cuarto paso: descenso. Á hora 7 o reconto viable baixa. Non encaixa coa continuación do mesmo crecemento exponencial sen perdas.
Quinto paso: predición. Prolongar desde a hora 4 tres duplicacións daría 16 000·8 = 128 000. A lectura real ficticia é 8000. O fallo vén de estender fóra do seu tramo unha taxa que xa non describe os datos.
A táboa permite describir un descenso neto, pero non identificar a súa causa concreta. Sen máis información non escollemos entre esgotamento de nutrientes, acumulación de residuos ou outro cambio. Tampouco o reconto viable é necesariamente igual ao reconto microscópico total: este último pode incluír células que xa non producen descendencia nas condicións da proba.
Autocorrección: razón, unidade e intervalo
Escribe ao lado de cada resultado se é número de células, células por mililitro, minutos ou min⁻¹. Despois sinala o intervalo no que estimaches a taxa. Un valor sen unidade ou sen intervalo facilita unha extrapolación incorrecta.
Esta actividade calcula crecemento dunha poboación. Non substitúe o cálculo de concentración a partir de colonias, dilución e volume sementado: aquel problema trata como estimamos unha mostra; aquí usamos medidas dadas para estudar cambios no tempo.
Referencia académica consultada: OpenStax: crecemento microbiano, xeración e fases. Os recontos e as solucións son orixinais.
Relaciona estes cambios coa guía de microbioloxía e conserva o intervalo válido na libreta de erros.
Preguntas frecuentes
Triplicar unha poboación equivale a tres duplicacións?
Non. Tres duplicacións multiplican por oito; triplicar corresponde a ln 3 dividido entre ln 2 duplicacións no modelo.
Unha fase estacionaria significa que todas as células están inactivas?
Non. Un reconto viable estable pode resultar dun equilibrio aproximado entre formación e perda de células, con actividade metabólica.
Podo extrapolar o mesmo tempo de xeración a todo o cultivo?
Non sen xustificación. O modelo exponencial só debe usarse no intervalo e nas condicións que o sustentan.
Indicar ata onde vale a predición
Calcula de novo g nas dúas series e marca na táboa o tramo que permite usar a duplicación constante. Para preparar estes razoamentos xunto cos demais bloques, consulta a ficha de Bioloxía de Galicia, dispoñible para comprar, cos contidos e as condicións actuais.
Lévao contigo
O seguinte paso, en papel
Esquemas de bioloxía para repasar (en castelán).
Enviámosche a ligazón por correo electrónico ao momento. Se nos dis a túa comunidade, tamén che informamos das novidades da túa PAU, como as datas oficiais cando se publiquen. Sen correo lixo; podes darte de baixa cando queiras.
Ao apuntarte aceptas recibir correos de redbachiller. Escríbenos a info@redbachiller.com.
Segue aprendendo
Outra maneira de continuar co tema
- Biología · Galicia
Captura e recaptura: estimación e nesgos resoltos
Calcula unha estimación simple de poboación con tres escenarios ficticios. Revisa marcas perdidas, captura desigual e límites cando non hai recapturas.
Ler a guía → - Biología · Galicia
Ciclo do nitróxeno: frechas e balance de átomos
Practica fixación, amonificación, nitrificación e desnitrificación. Resolve un balance de átomos de N e distingue moles de nitróxeno e de N₂.
Ler a guía → - Biología · Galicia
Deriva xenética: gargalo, fundador e reconto de alelos
Calcula frecuencias alélicas en tres escenarios ficticios de deriva xenética. Separa azar, selección, efecto fundador e distribución de xenotipos.
Ler a guía →